Verslag

• De Vossenjacht Beach Challenge 28 november 2010
• zondag 28 november 2010
• Ach, je moet natuurlijk een beetje ziek van geest zijn om de vossenjagers over het strand te sturen waar ze een dag eerder al zo geleden hadden. Sommige renners werden al een beetje misselijk toen ze op de puinduinen het strand konden zien. Toen konden ze nog hopen dat dit hun laatste blik op de Noordzee zou zijn. Maar na het Zwarte Pad werd het hun toch grijs voor de ogen. Hup, het strand op en naar opgang Meyendel. Net als een dag eerder bij de Beach Challenge zag ik weer enkele renners ondersteboven gaan. Dit keer niet door een mui, maar als gevolg van de bevroren sporen in het zand. In Meyendel kwamen mij enkele renners voorbij die ik ver voor mij waande. Zij waren bij de puinduinen kennelijk verkeerd gereden. Via Waalsdorper Vlakte en Duindicht richting Voorburg. Onderweg de verplichte hindernissen van trappetjes, spoorbrug en nog eens trappetjes. Uiteindelijk langs de Vliet naar Rijswijk en Wateringen. Daar zat nog een addertje onder c.q. in het gras. Enkele slimmerds wilden daar een grasstrook langs een slootje vermijden. Helaas voor deze Albert Einsteins van het wielrennen stond er een stempelpost. Deze goedwillende man probeerde met een wit krijtje op mijn witte stempelpapiertje een teken te zetten. Kennelijk had hij iets teveel geleden onder de omstandigheden. Stempelaars kunnen het soms zwaar hebben. Hij verdient onze sympathie. Ik stel voor om hem de erestempel van Trias te geven. Met onzichtbare inkt natuurlijk! Hans en Gerard bedankt! René Kropman