Verslag

• Een vossenjacht met een luchtje, gekraak en de ouwe wijven hutsefluts
• zondag 18 oktober 2009
• De vossenjacht op 18 oktober was helemaal geweldig. Niet te lang, mooi wenden en keren, afwisselend parcours, mooi weer, duidelijk uitgezet. Kortom, perfect E&E! De pijlen stonden zo goed dat het traject van de vos zichzelf kon kruisen zonder dat dit tot problemen leidde. Toch had ik lang niet alle pijlen nodig. Dat kwam omdat ik, net als die luie rat van een Yannick, achter Tom Ludovici reed. Tom had die morgen weer eens een onweerstaanbaar luchtje opgedaan. Kennelijk kan hij het niet laten om elke keer als hij naar Thailand reist op Schiphol weer een litertje of wat aftersjeef aan te schaffen. Tom, je mag van mij best wel hard gaan, maar met dat geurwatertje van je mag het wel wat minder hoor! Tjonge wat een geurspoor! Wanneer ik de weg of de groep even kwijt was hoefde ik mijn neus maar even in de lucht te steken om te weten waar Smelling Tommie uithing. En wanneer de wind van mij af ging, hoefde ik alleen maar te luisteren. Regelmatig was namelijk het hevige gekraak van een onwillige ketting over de cassette van Tom hoorbaar. Oef, dat deed soms zeer aan de oren. Misschien een cursusje fietsen maken? Maar wel een makkelijk geluid om de weg te weten te komen. Het kostte dan ook geen moeite om in het spoor van de voorsten in de B-groep mee te komen. Ik kon gewoon niet verdwalen. En wanneer ik een beetje moeite had om het tempo bij te houden, dan was er altijd Carel Voges nog die bij elk op- of afstapje rustig van zijn fiets ging om er met een ouwe wijven hutsefluts over heen te stappen. Indien u wil weten hoe zo’n fluts eruit ziet, fiets dan een keer gezellig mee in de kermis die vossenjacht in de B-groep heet. René Kropman