Verslag

Hel van Brabant (amateurs)

Tweedaagse wielerklassieker "Hel van Brabant" 16 en 17 mei 2009 Eindhoven.
Vanaf begin maart heeft Mike zich bezig gehouden met het regelen van allerlei zaken betreffende deelname aan bovengenoemde klassieker. Je zou zeggen, pak het draaiboek van vorig jaar erbij en klaar is Kees. Makkelijk gezegd. Er moest heel wat worden geregeld en gecommuniceerd en dat hebben we geweten ook, volgens mij heb ik ongeveer 30 mailtjes voorbij zien komen.

De interesse om mee te gaan was voldoende aanwezig. De volgende renners hadden zich (laten) ingeschreven. Hylke van Grieken, Erik Tieleman, Erik de Niet, Maarten Klijnstra, Richard Korteweg, Mike van Peeren, Vincent Verkerk, Mattijs Wassenburg en Chester Janzen.
De ingeschrevene Edwin Pauli kon door een behandeling tegen bijholteontsteking niet meedoen en hiervoor heeft Mike een gastrenner geregeld, Arjen Hoogenboom van de Spartaan.
Edwin is wel meegegaan en fungeerde als mecanicien. Net als vorig jaar konden wij gebruik maken van de diensten van de materiaalwagen van De Pedaalridders. Ploegleider Mauro Callegari was hierbij ook geholpen omdat hij nog een mecanicien nodig had.

We hadden afgesproken dat we zaterdagochtend om 9.15 uur verzamelen bij de brandweer Rijswijk. Met behulp van Hans de Jong (hoofdsponsor Witte Kruis) was er voldoende vervoer om naar Eindhoven af te reizen.
Tijdens het inladen van de fietsen en tassen kreeg Mike een telefoontje van Chester. Hij was onderweg naar Bike Zone omdat hij vrijdagavond met zijn racefiets een lichte aanrijding met een auto had. Thuiskomend constateerde hij dat zijn frame was gebroken. Vorig jaar had hij zich ook ingeschreven en moest kort ervoor in verband met ziekte afzeggen. Nu toch weer niet mee en afzeggen???? Helemaal gestrest is Chester naar Bike Zone gegaan om een nieuwe fiets aan te schaffen.

Chauffeur Arjen en Mike zijn met volle auto's verrokken en Arie is Chester gaan ophalen bij
Bike Zone. Twee monteurs waren met grootste spoed nog bezig Chester's nieuwe fiets aan het afstellen. Om 9.30 uur vertrokken we met de nieuwe fiets, op weg naar Eindhoven om bij de groep aan te sluiten. Een compliment voor Bike Zone voor de goede en snelle service. Trias-renner Simon Verbaan, liep in de winkel en was getuige van het gebeuren, hij moest wel langer wachten.

Aangekomen bij Amrath Hotel Pierre (Leenderweg te Eindhoven, een aanrader), waar we met 12 man de zaterdag overnachten, was de groep compleet en bezig de auto's aan het uitladen.
Voor dat ik het vergeet om te melden, Maarten heeft een juiste keuze gemaakt om dit hotel te boeken. Zeer luxe, aangepast diner voor de sporters, uitgebreid ontbijt, grote (vergader)zaal waar de fietsen mochten staan, zondag in de namiddag mochten we gebruik maken van de douches, bedankt Maarten.

Na het uitladen, omkleden en een team bespreking in de grote vergaderzaal. Aan een ieder werd een routekaartje van de 1e etappe met daarop ook diverse telefoonnummers meegegeven, uiteraard met de mededeling dat we er vanuit gaan dat het niet wordt gebruikt.
Ook werd een presentje van de clubsponsor Foto Cavo uitgedeeld, fel gele race sokken.
Daarnaast wat tips voor de renners, die niet vorig jaar aanwezig waren, tijdens de neutralisatie gelijk naar voren rijden, want na de neutralisatie gaat gelijk het gas erop, snelheden van 60 km op lange stukken worden makkelijk gehaald.
Iedereen wist waar hij aan toe was en we gingen als groep naar de start (10 minuten van het hotel) om de rugnummers op te halen en handtekening te plaatsen.
Inmiddels had de ploegleidersvergadering (met Edwin erbij) plaatsgevonden en Mauro had bij de loting wagennummer 2 in de koers, dat was niet verkeerd.
Met beide ploegen (Trias 10 en De Pedaalridders 7) heeft Mauro afgesproken dat de materiaalwagen altijd achter sterkste renner rijdt. Met andere woorden zit 1 of meerdere renners in de kopgroep dan rijdt Mauro achter de kopgroep en bij pech zullen de andere mannen gebruik moeten maken van de neutrale materiaalwagen. Mauro vroeg wel om begrip en dat hij zijn best zal doen, want voor 17 man werken kan weleens problemen opleveren. Dus iedereen was vooraf op zijn hoede. Edwin had de reserve wielen van Trias verzameld en opgeborgen (in en op de auto) en een lijst gemaakt met daarop de 17 rugnummers, namen en de soorten groepen (SRAM, Shimano, Campagnolo) van de betreffende renner.

Om 13.00 uur klonk het startschot voor 198 renners voor de 1e etappe over 112 km.
Een koers door de plaatsen Nederwetten, Gerwen, Lieshout, Mariahout, Zijtaart, Veghel, Schijndel, Dungen, St Michelsgestel, Gemonde, Liempde, Nijnsel, Son en Breugel, Gerwen en weer terug in Eindhoven
Na de start een neutralisatie van 4 km. Nadat de vlag was gevallen voor aanvang van de wedstrijd was het na 2 km gelijk al bingo. Een grote valpartij, waarbij niet direct een renner van Trias was betrokken, maar wel indirect. Een aantal mannen van ons zaten, zoals we vooraf niet hadden afgesproken, achterin in het peloton en dus achter de valpartij. Het hele veld lag gelijk al uit elkaar.

Ik stond op km punt 36 en daar waren de volgende Trias-uitvallers door het niet kunnen volgen of te grote achterstand Vincent, Mike, Richard en Chester.
Chester stapte bij mijn auto af, fiets in de auto gedaan, om de koers met mij te volgen. De hierboven genoemde mannen zijn op eigen gelegenheid naar het hotel gereden.
Van de overige mannen zaten Arjen, Mattijs en Hylke in de voorste gelederen van het peloton. Maarten en Erik zaten ook achter de valpartij hebben moeten knokken om in het 2e peloton te komen en Eric T reed daar nog achter. Na ook heel veel moeite te hebben gedaan om het 2e peloton te bereiken was bij hem het nekje eraf na een tempoversnelling van het 2e peloton, hij moest lossen.

Overigens was bij hem bijna figuurlijk het nekje eraf omdat hij rijdend, op de kasseien, achter onze materiaalwagen moest ontwijken voor een wiel (reserve wiel van Mike) die van het dak van de auto was losgeraakt. Een collega ploegleider van Restore stopte en nam het wiel mee.

Bij km punt 60 was het weer wachten op de renners. De situatie was een kopgroep van 6 man, op 30 sec een groepje van 3, op 1 minuut het peloton van 100 renners en op 3 minuten de 4e groep van ongeveer 25 man. In het peloton van 100 man zaten Arjen, Maarten, Erik en Hylke. Een zwaar teleurgestelde Mattijs zat in de bezemwagen. Wat bleek, hij had een lekke band, zat in de 2e groep en is niet geholpen door een neutrale materiaalwagen.

Omdat er verder geen gelegenheid meer was om de koers te volgen zijn Chester en ik met de auto naar de finish gereden. Het laatste recht eind was circa 4 km lang, vergelijkbaar met onze Rijksstraatweg, heel breed en verkeersvrij. De laatste km aanduiding (klein bord in het hoge gras geplaatst) was moeilijk zichtbaar. Chester is op 2 km voor de finish gaan staan met een zelf gemaakt bord en dat werd door onze gefinishte Trias mannen op prijs gesteld.
In het bijzonder Arjen, want hij wist niet precies hoe ver het nog was en koos daarna een goede positie voor de sprint, maar jammer genoeg werd dit teniet gedaan omdat hij opgesloten kwam te zitten door een ingelopen koploper.

Helaas heeft Hylke dit niet mogen meemaken omdat hij 10 km voor het einde betrokken was bij een valpartij. Hij is in een greppel terecht gekomen, achteraf bleek de helm weer een hoofdzaak te zijn, scheurtje in de helm. Met de schrik in zijn lijf, stijve nek en hoofdpijn is Hylke buiten de tijd gefinisht.
Jammer, want Hylke voelde zich goed, reed makkelijk en was klaar voor de sprint.
Overigens was de bekende Restore renner Marc den Hoed er slechter aan toe, hij had een gebroken sleutelbeen.

De uitslag van onze renners, 1e etappe.
Massasprint, tijd 2.38.29 uur, gemiddelde 43,9 km.
26e Arjen Hoogenboom
46e Maarten Klijnstra
56e Erik de Niet
93 gefinisht van de 198 gestarte renners.

Na aankomst in het hotel werd het materiaal door de renners gecontroleerd, de voorspelling was dat de volgende dag zou regenen. Arjen wilde dan wel met regenbanden rijden, dus de banden werden verwisseld. Mattijs had een lekke band en mecanicien Edwin had een vrije avond, dus Mattijs moest deze keer zelf aan de slag.

Een ieder had inmiddels een frisse douche gepakt en in de bar werd geëvalueerd, onder genot van een gele jongen (alleen de oudere mannen), over de koers en wat de les is geweest. De rode draad van de diverse verhalen is dat wielrennen niet alleen is, je benen laten gebruiken.

Om 19.00 uur schoven we aan tafel om aan het diner te beginnen. Maarten had gevraagd om het diner af te stemmen op de sporters. Heerlijk zelfgemaakte aspergesoep, pasta met een lekkere saus en salades, rauwkost. Het leek wel of er een paar olifanten aan tafel zaten, wat werd er veel gegeten.
Na het eten van luxe toetje en een bak koffie zijn we gezamenlijk een ommetje gaan maken.
Daarna nog een afzakkertje en vroeg het mandje in om zondag fris voor de dag te komen.

Zondagmorgen om 9.00 uur zat de groep weer compleet aan het ontbijt. Meerdere keren werden de bordjes gevuld met vers gebakken broodjes en andere zoete hapjes. Na afloop van het ontbijt werd het programma doorgenomen. Iedereen, dus ook de niet finishte renners, mochten weer aan de start staan. Het routeboek werd erbij gepakt en iedereen was gewaarschuwd dat bij het plaatsje Hulsel vast en zeker de boel los zal gaan barsten (achteraf bleek het zo). Na het uitdelen van het routekaartje heb ik de bespreking maar beëindigd. Aandacht werd namelijk afgeleid door de binnenkomst van 30 jonge dames in strakke trainingspakken die ook aan het ontbijt kwamen deelnemen.

We vertrokken om 11.30 uur naar de start, het was inmiddels opgehouden met regenen, om een handtekening te plaatsen en ons te melden bij Mauro en Edwin. Van de speaker kregen we de mededeling dat de renners met een achterstand van ongeveer 2 minuten uit de koers werden genomen. De reden, aan het eind van de etappe moesten 7 ronden van 3,1 km worden gereden, en er zou dan verwarring kunnen ontstaan omtrent volgorde / uitslag.

Om 13.00 uur klonk het startschot voor ongeveer 160 renners voor de 2e etappe over 126 km.
Een koers door de plaatsen Veldhoven, Oirschot, Oostelbeers, Middelbeers, Westelbeers, Netelsel, Lage Mierde, Hoge Mierde, Hulsel, Bladel, Casteren, Hapert, Eersel, Bergeijk, Borkel, Schaft, Valkenswaard, Dommelen, Waalre en weer terug in Eindhoven met 7 plaatselijke ronden rondom het stadhuis.
Na de start een neutralisatie van 7 km. Nadat de vlag was gevallen voor aanvang van de wedstrijd was het minder hectisch als zaterdag.

Ik ben op km punt 18 gaan staan. Omdat ik een herkenbaar Triasshirt aan had werd ik aangesproken door de ouders van Erik Tieleman. Met een fototoestel in de hand stonden we te wachten op de renners. Maar wat een teleurstelling, we zagen Erik T niet.
Erik had net als gisteren weer geen geluk, nu was hij zelf betrokken bij een valpartij, met een schaafwond op zijn arm en een pijnlijke heup zat hij in de bezemwagen. Hij zag ons langs de kant staan en is uit de bezemwagen gestapt en door zijn ouders teruggebracht naar het hotel. Ik ben verder gegaan om de koers te volgen.

Op km punt 25 zag ik de mannen, een compleet peloton met daarachter verschillende groepen en renners die niet konden volgen. Vincent kon het tempo niet volgen, had nog wel even daarvoor een sprint gedaan om een Triasrenner terug te brengen naar het peloton. Hij heeft de koers verlaten is op eigen gelegenheid de etappe gaan rijden. Mike kwam op achterstand en met een uiterste inspanning en met behulp van een materiaalwagen (een bevriende ex-triasrenner) werd geprobeerd om terug te komen in het peloton, wat jammer genoeg niet is gelukt en is na 30 km is hij op eigen gelegenheid terug gegaan.

Op km punt 54 stond ik voor de 3e maal te wachten. Een paar km terug hebben de mannen een lange kasseienstrook moeten nemen. De wedstrijd is daar ontploft, wat een veldslag.
Een kopgroep van 8 man, daarachter een groep van ongeveer 40 man met voorin een sterk rijdende Richard en Arjen. In de 3e groep zaten Erik en Maarten, ze waren niet op de hoogte van de situatie. Na mijn aanwijzing dat ze in de 3e groep zaten, hebben ze met behulp van enkele renners de achtervolging ingezet (met goed resultaat).
Chester had inmiddels de koers na 40 km verlaten. Mattijs stopte bij mij voor verfrissing om samen met Leen Merison van De Pedaalridders op eigen gelegenheid terug te fietsen.
Hylke stapte ook af omdat hij te veel last had van de gevolgen van de val van gisteren, pijn in de nek en hoofdpijn. Fiets in de auto en we zijn naar het hotel gereden waar inmiddels pechvogel Erik T was gearriveerd.

Snel naar de plaatselijke ronde om te kijken naar de stand van zaken. We vernamen dat inmiddels een kopgroep van 18 man was ontstaan en dat het peloton op 3 minuten reed. De grote achterstand kwam onder andere door het verkeerd sturen van het peloton. De vraag was, zou het peloton uit de wedstrijd worden genomen. Gelukkig voor het toeschouwers en renners is dit niet gebeurd.

Tijdens de 7 ronden werd erg hard gereden en vonden diverse demarrages plaats, voor de toeschouwer werd het onoverzichtelijk, er reden 28 man, verspreid over het parcours, voor het peloton.
In het peloton zaten Arjen, Richard, Maarten en Erik. In de laatste ronde reed Maarten naar voren en door het afstoppen van Erik en Richard kon Maarten als eerste van het peloton finishen.

De gefinishte mannen (Trias en De Pedaalridders) waren zeer tevreden en voldaan na het behalen van de finish en er werden diverse complimenten aan elkaar uitgedeeld. Daar doe je het voor.

Na een half uur uitblazen en drinken van diverse sportdrankjes gingen de mannen van Trias en De Pedaalridders naar het hotel voor een lekkere warme douche.

De uitslag van onze renners, 2e etappe (allen in het peloton)
Tijd van de winnaar 3.09.12 uur, gemiddelde 42,2 km.
29e Maarten Klijnstra op 3.12.58 (1e van het peloton)
35e Arjen Hoogenboom
49e Richard Korteweg
62e Erik de Niet

76 gefinisht van de 198 (gisteren) gestarte renners.

Eindklassement Ploegen
Van de 28 gestarte ploegen is Trias 11e en De Peddelaars 6e geworden.

Eindklassement individueel (beide dagen uitgereden)
29e Arjen Hoogenboom
34e Maarten Klijnstra
53e Erik de Niet

Na het inladen van de auto’s zijn we richting Rijswijk gegaan. Een ieder heeft weer een enorme bagage aan ervaring opgedaan en iedere renner zal vast en zeker bij zichzelf te raden gaan wat de verbeterpunten voor volgend jaar zijn. Wat mij betreft dan ook tot volgend jaar.

Het laatste, wat eigenlijk helemaal bovenaan moet staan, dit fantastisch gezellig en sportief weekend heeft heel veel energie gekost van 1 van onze renners, zonder hem was dit niet geslaagd.

MIKE, EEN PLUIM, HARSTIKKE BEDANKT NAMENS ALLE RENNERS !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Teambegeleider Arie